Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dodatki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dodatki. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 27 marca 2011

Siatka szpiegowska pani Naibun

Dla porządku - siatka szpiegowska pani Naibun.

Shinobi
wykonujący najtrudniejsze zlecenia, lojalni aż do śmierci,

Współpracownicy
ludzie gotowi pracować za określone korzyści, lojalni, ale nie bezgranicznie

Informatorzy
ludzie, którzy przynoszą informacje, nie są na stałej 'liście pracowników'

wtorek, 8 marca 2011

Sesja #0 - Wypalić Samuraja

Flo,

Zauważyłem, że ominąłem chyba najważniejszy etap gry w Blood&Honor - przynajmniej z punktu widzenia prowadzącego grę - wypalanie świata. Ten termin trafił do nas za grami Luka Crane'a (Burning Wheel, Burning Empires), w których szczegóły settingu nie są predefiniowane przez podręcznik, a raczej tworzone wspólnie przez graczy i mistrza gry. W takim wspólnie dookreślonym świecie zaczepia się postaci.

W Blood & Honor wypalanie świata polega na stworzeniu klanu, z którego pochodzić będą postaci graczy. Jednocześnie, dzięki zasadzie Trzech Rzeczy tworzy się całą masę zahaczek dla Narratora, powstaje kilku NPCów oraz sieć zależności, w który uwikłane są postaci. Należy przy okazji pamiętać, że to feudalna Japonia, więc postaci w znakomitej większości będą miały rodzinę - współmałżonków, dzieci, rodziców, krewnych - część z nich na dworze, pełniących określone stanowiska. Cenną rzeczą dla Narratora jest rozpisanie sobie tej siatki zależności wg. metody tworzenia NPCów (s. 145). John pisze:

poniedziałek, 7 marca 2011

Tytulatura

Flo.

Notka wiedzowa. Jak wiadomo, hierarchia społeczna to podstawa funkcjonowania japońskiego systemu. Jednym ze sposobów oddania tych relacji jest specyficzny zestaw tytułów, które stosuje się na codzień.

San - najpopularniejszy tytuł, podobny do naszego "Pan/Pani". Kiedy dwóch samurajów spotyka się, zwracają się do siebie np.: "Fukurou Dejima-san". Tytuł san stosowany jest również na przykład do określenia osoby przez jej miejsce pracy (np.: nikuya oznacza sklep mięsny, nikuya-san to rzeźnik).

San może być również dołożone do nazwy zwierzęcia lub przedmiotu. Domowy króliczek może być nazywany usagi-san, ryba podana na obiad może być określona jako sakana-san. Oba te użycia uznane zostaną za dziecinne (tak jak np.: nasze Pan Królik) i unika się ich w formalnej rozmowie.